NO Roof Jazzmen

Een impressie van het optreden van de New Orleans Roof Jazzmen van 28 mei 2011 en herinneringen van Jan de Baar.

 

BIJ HET CONCERT VAN THE ROOF JAZZMEN.

De laatste avond van het jazzseizoen 2010-2011 op 28-05 was niet alleen genieten van uitstekende muziek, maar was voor mij persoonlijk ook het ontmoeten van oude vrienden.

Vele jaren geleden ging ik op een avond naar Brussel om te proberen Pierre Claessens, de leider van the Roof over te halen om te komen spelen in de “Oude Stijl” Jazzclub Zuid Limburg. Zijn vroegere trombonist Cor Fabrie heeft mij daar enorm in ondersteund. Het was mij bekend dat Pierre niet graag in Nederland speelde. Hij vond de dixieland cultuur bij ons maar niets en was van mening dat zijn muziek onvoldoende aandacht kreeg van het publiek. Nadat hij voor de eerste keer bij ons gespeeld had begon hij zelf te bellen om te komen spelen en vond in onze club de waardering waar hij naar op zoek was. Een soort gelijk verhaal hoorde ik na afloop van het laatste concert van Norbert Detaeye. Deze pianist en zanger geeft The Roof een geweldige toegevoegde waarde. Hij vertelde mij dat ons publiek hem had geïnspireerd en dat hij dat niet meer op veel plaatsen tegenkomt, ook niet in New Orleans waar hij regelmatig komt. Dit compliment wil ik ons publiek, waar ik sinds een aantal jaren ook toe behoor, niet onthouden.

Natuurlijk kun je allerlei technische hoogstandjes vermelden en nummers die deze avond gespeeld zijn, maar voor mij draagt deze muziek de ziel met zich mee waaruit de traditionele jazzmuziek is geboren. Het is fijn dat de club zich inzet om dit erfgoed in stand te houden. 

Jan de Baar